Jedną z najczęściej występujących odmian raka jest rak krtani. Pod względem zapadania na tę chorobę ustępuje zaledwie rakowi płuc. Choroba ta dotyka w przytłaczającej większości mężczyzn, ponieważ zapada na nią dziesięciokrotnie więcej mężczyzn niż kobiet. Dotyka zwykle osoby w wieku od 55 lat wzwyż. Wcześnie ujawniona jest uleczalna z prawdopodobieństwem 98 procentowym.
Rak krtani objawia się przeważnie długo utrzymującą się chrypą. Jest to objaw występujący w każdej postaci raka krtani. W dodatku dość charakterystyczne będzie też pojawienie się guza w okolicach szyi. Następne przejawy tej choroby to kłopoty z wymową oraz ból a w znacznie posuniętym stanie również problemy z przełykaniem.
Długotrwałe zapalenie krtani może przyczynić się powstania nowotworu krtani. Na rozwój tej choroby mogą wpływać również inne czynniki jak palenie papierosów oraz spożywanie alkoholu. Istnieją źródła, które proklamują, że infekcje wirusowe w pewnej mierze wpływają na występowanie nowotworu krtani.
Rak krtani może być sprawnie wyleczony. Ogólnie rzecz biorąc uleczalność będzie wprost proporcjonalna do stopnia zaawansowania raka na którym rozpoczęła się terapia. Do leczenia aplikuje się często kombinacje leczenia chirurgicznego, chemicznego i radiologicznego. W zaawansowanych stadiach choroby konieczne będzie usunięcie krtani co jest zabiegiem na stałe okaleczającym.
Istnieją postaci raka krtani, które mogą być wyjątkowo złośliwe i mogą doprowadzić do przerzutów na inne narządy. Organem najczęściej atakowanym są węzły chłonne i płuca. Stąd w trakcie wielu zabiegów chirurgicznego usuwania raka krtani zostają usunięte dodatkowo szyjne węzły chłonne. Przerzuty są czasem przyczyną powstawania, na ogół w płucach, tzw. raka współwystępującego.
Na rzecz zapobiegania rakowi krtani należy unikać podrażnienia gardła to znaczy między innymi palenia papierosów bądź wdychania zanieczyszczonego powietrza. Należałoby także nie dopuszczać do uporczywych i przewlekłych infekcji gardła.
Zapalenie gardła i jednocześnie występująca chrypa powinny być również leczone pod nadzorem lekarskim jeśliby tylko trwały dłużej niż siedem dni.