Rozwój zarazem w oszacowaniu jak też leczeniu skoliozy jest wprost godny podziwu. Dolegliwość ta dotyka nieomal 4 % populacji i określana jest dodatkowo jako boczna deformacja kręgosłupa. Niestety mimo obszernej wiedzy zebranej przez lekarzy do chwili obecnej nie można jednoznacznie stwierdzić etiologii, czyli przyczyn tworzenia prawie że dziewięćdziesięciu procent przypadków zapadania na skoliozę. Skolioza idiopatyczna jest kompetentnym nazwaniem tego typu dolegliwości.
Diagnostyka skoliozy rozpoczyna się z reguły od chwili spostrzeżenia przez doktora rodzinnego czy rodziców wykrzywienia kręgosłupa u dziecka. Ostatnio dość często skolioza jest też ujawniana podczas szkolnych badań periodycznych, do jakich jest stosowany instrument do robienia zdjęć cyfrowych jak również ich późniejszej analizy cyfrowej. Skolioza tak wykryta jest później badana w oparciu o zdjęcia rentgenowskie. Zdjęcia te pozwalają na ustalenie dokładnego ułożenia i obrysu danych kości a tym samym ustalenie odpowiedniej strategii leczenia.
Aplikowanie adekwatnej taktyki leczenia skoliozy jest zależne od poszczególnych cech chorego. Może być ona leczona na trzy sposoby: przez gorset, fizjoterapię oraz operacyjnie. Leczenie przeważnie trwa od paru miesięcy do paru lat. Również leczenie operacyjne wymaga często przymusowego wykorzystywania gorsetu przez okres około jednego roku, do chwili kiedy zrosną się usztywnione kręgi. Leczenie skoliozy sposobem operacyjnym należy do jednych z najtrudniejszych operacji ortopedycznych. Powinno się tutaj jednak podkreślić, że stosowne postępowanie terapeutyczne umożliwia niesłychanie wydajne leczenie tej choroby.